Teken

Teken kunnen een grote verscheidenheid aan ziekteverwekkers overdragen. Er zijn wereldwijd circa 900 verschillende soorten teken beschreven. De meest voorkomende teek in Nederland is Ixodes ricinus. De laatste jaren worden echter ook steeds meer andere tekensoorten in Nederland aangetroffen.

Het grootschalige ‘Tickbusters’ onderzoek uitgevoerd door het Utrecht Centrum voor Tekengebonden Ziekten (UCTD) heeft vanaf 2005 de Nederlandse tekenpopulatie op gezelschapsdieren in kaart kunnen brengen.

Het onderzoek bevestigt dat I. ricinus de meest voorkomende teek is, gevolgd door Dermacentor reticulatus, een tekensoort waarvan werd aangenomen dat deze niet in Nederland voorkwam. Daarnaast worden regelmatig exotische tekensoorten in ons land geïntroduceerd via reptielen, huisdieren en migrerende vogels.

Teken kunnen vele verschillende ziekteverwekkers overdragen. Enkele belangrijke zijn: Borrelia burgdorferi, Babesia canis, Ehrlichia canis en Anaplasma phagocytophilum.

Borrelia burgdorferi en Anaplasma phagocytophilum infecties zijn al vastgesteld bij het paard in Nederland. De vestiging van Dermacentor reticularis teek in Nederland, die bij paarden Babesia caballi en Theileria equi overdraagt, zou ervoor kunnen zorgen dat ook deze ziekteverwekkers in de nabije toekomst bij paarden in Nederland problemen veroorzaken.

Omdat er een veel breder spectrum aan teken en ziekteverwekkers voorkomt in Nederland, is het ‘Tickbusters’ onderzoek uitgebreid tot een landelijke campagne. Naast de teken afkomstig van honden en katten worden nu ook de teken van paarden, herkauwers, wild, bijzondere dieren, en teken die verwijderd worden van mensen in het onderzoek betrokken.

Als de verwijderde teek wordt opgestuurd naar het UCTD kan bepaald worden om welke soort het gaat en of de teek besmet is met een ziekteverwekker. Wanneer tevens 2 buisjes bloed worden meegestuurd kan ook onderzocht worden of het paard geïnfecteerd is met een ziekteverwekker.